موزه منچستر در انگلستان اعلام کرد که مومیایی باستانی آسرُ را از گالری مصر و سودان خود خارج کرده است. این مومیایی که بیش از دو قرن تحت نظر عموم بود، به تابوت بیرونی خود بازگردانده شده است، اقدامی که این موسسه آن را گامی به سوی هماهنگی با باورهای تدفینی و خواستههای روحانی آسرُ توصیف کرده است.
دلایل خروج آسرُ از نمایش
موزه منچستر در یک بیانیه رسمی تأکید کرد که تصمیم آنها به دلیل وجود وصیتنامه یا پیام روشنی از آسرُ نبوده است. این تصمیم بیشتر تحت تأثیر درک مدرن از سنتهای تدفینی باستانی قرار گرفته است. برای مصریان باستانی با مقام بالا در زمان آسرُ، انتظار میرفت که بقایای مومیاییشده آنها به طور نامحدود در تابوتهای محافظتی استراحت کنند و از دید عموم پنهان بمانند. بازنگری در این انتظارات فرهنگی موجب شد تا نگهبانان موزه به اخلاق نگهداری از بدن آسرُ فکر کنند.
بیشتر بخوانید: گرگ استنتون بابت ارجاع غیرعمدی به حدیث در آهنگش عذرخواهی کرد
شناسایی آسرُ و تاریخچه او
آسرُ در حدود ۲۷۰۰ سال پیش در جنوب مصر زندگی میکرد و در شهر باستانی ته ویر در نزدیکی لکسور امروزی به خاک سپرده شد. نوشتههای هیروگلیف بر روی تابوتهای او هویت او را به همراه نام پدرش، باکوش، که در مصر باستان به عنوان منشی خدمت میکرد، حفظ کرده است. بدن مومیاییشده و تابوتهای زینتی او در اوایل قرن نوزدهم به منچستر منتقل شدند و در سال ۱۸۲۵ به جامعه تاریخ طبیعی منچستر اهدا شدند. در آوریل آن سال، بانداژهای کتان او در یک رویداد عمومی بازشدن تابوت در منچستر باز شده بود، که یک عمل رایج در آن زمان بود.
بدن آسرُ تقریباً به طور مداوم به نمایش گذاشته شده بود تا اینکه مدیریت موزه تصمیم به بازگرداندن او به تابوت بیرونی خود گرفت.
تأثیر تصمیم بر آینده آسرُ
تصمیم به خارج کردن آسرُ از نمایش همزمان با یک بررسی اخلاقی جامع درباره نگهداری از بقایای انسانی در مجموعههای موزه منچستر انجام شد. در طول سال ۲۰۲۵، این موزه گفتگوهایی عمومی درباره آینده آسرُ آغاز کرد و به نظرخواهی از بازدیدکنندگان پرداخت و با محققان مصری و نمایندگان دیاسپورا مشورت کرد.
آقای مروه الحصاری، پژوهشگر مصری از دانشگاه یورک، بر این نکته تأکید کرد که دیدن آسرُ به عنوان یک انسان زنده و مرده، به جای یک اثر هنری پشت شیشه، سؤالات اخلاقی مهمی را درباره حق مؤسسات در نگهداری از اجساد نیاکان مطرح میکند.
خارج کردن آسرُ از گالریهای عمومی به معنای پایان سفر او نیست. او در حال حاضر در تابوت بیرونی خود در فضاهای ذخیرهسازی کنترلشده آب و هوای موزه قرار دارد. مقامات موزه تأکید کردند که مکان فعلی او لزوماً دائمی نیست و آنها به ارزیابی چارچوبهای نگهداری طولانیمدت برای بقایای انسانی در اختیارشان ادامه میدهند.
بیشتر بخوانید: احمد العوادی از یاسمین عبدالعزیز عذرخواهی کرد · نظریه سفی لوی درباره هرم بزرگ جیزه و کد مخفی ۴۵۰۰ ساله
