جارد آیزاکمن، مدیر ناسا، پیشنهاد انتقال زیرساخت‌های محاسبات هوش مصنوعی به مدار زمین را مطرح کرده است. این پیشنهاد در پی افزایش تقاضای انرژی مراکز داده هوش مصنوعی در سطح جهانی است که به شدت در حال رشد است. با توجه به نیازهای بالای انرژی این مراکز، شرکت‌های فناوری در حال بررسی این موضوع هستند که آیا می‌توان مراکز داده را به فضا منتقل کرد.
وضعیت فعلی مراکز داده در جهان
طبق آمارها، در حال حاضر ۱۲،۲۵۹ مرکز داده در ۱۷۹ کشور جهان وجود دارد. ایالات متحده با ۴،۷۶۷ مرکز داده، ۳۹ درصد از کل مراکز داده جهان را در اختیار دارد. سایر کشورها شامل بریتانیا با ۵۶۸ مرکز، آلمان با ۵۳۳ مرکز، و فرانسه با ۳۹۳ مرکز هستند. همچنین، چین، هند، استرالیا و کانادا به ترتیب ۳۷۶، ۳۰۵، ۲۹۶ و ۲۹۲ مرکز داده دارند. ایران نیز ۱۹ مرکز داده را در خود جای داده است.
بیشتر بخوانید: بیش از ۶۰ درصد رهبران جهان در سخنرانی‌های خود در مجمع عمومی سازمان ملل به هوش مصنوعی اشاره کردند
چالش‌های مراکز داده هوش مصنوعی
مدل‌های هوش مصنوعی مدرن نیازهای پردازشی بالایی دارند که به شدت مصرف انرژی، نیاز به سیستم‌های خنک‌کننده و استفاده از زمین را افزایش می‌دهد. به عنوان مثال، یک مرکز داده بزرگ می‌تواند تا ۱۰۰ میلیون نگاوات گرمای زائد تولید کند که معادل تأمین انرژی حدود ۱۰۰،۰۰۰ خانوار مسکونی است. آژانس بین‌المللی انرژی پیش‌بینی می‌کند که مصرف انرژی مراکز داده جهانی تا سال ۲۰۲۵ به ۴۸۵ ترابایت ساعت خواهد رسید و این میزان تا سال ۲۰۳۰ تقریباً دو برابر خواهد شد.
این در حالی است که مراکز داده سنتی به تنهایی حدود ۳ درصد از تقاضای انرژی جهانی را در سال ۲۰۳۰ تشکیل خواهند داد، در حالی که مصرف انرژی مراکز محاسبات هوش مصنوعی در این دوره سه برابر خواهد شد. بنابراین، مراکز داده مداری می‌توانند یک جایگزین انقلابی ارائه دهند، زیرا دسترسی مداوم و بدون وقفه به انرژی خورشیدی را فراهم کرده و نیاز به زمین و آب خنک‌کننده را از بین می‌برند.
با این حال، مهندسان باید بر موانع بزرگی غلبه کنند تا این فناوری را تجاری‌سازی کنند. هزینه‌های ارسال سخت‌افزار به فضا، ایجاد تأخیر قابل قبول در انتقال داده و عدم امکان نگهداری فیزیکی منظم، از جمله چالش‌های مهم در این زمینه هستند.
اسلاوا جی. توریشف، پژوهشگر آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا، به چالش‌های ساخت یک مرکز داده در فضا اشاره کرده و گفت که این کار به سادگی ارسال یک قفسه سرور به مدار نیست. او توضیح داد که مدار زمین هم‌اکنون با حدود ۱۶،۰۰۰ فضاپیما شلوغ است و این تعداد به طور تصاعدی در حال افزایش است. همچنین، استقرار یک نود یک مگاواتی در فضا نیازمند ۶،۰۰۰ متر مربع پنل خورشیدی و وزنی در حدود ۷۵ تن خواهد بود.
سیستم باید شامل پردازنده‌های محافظت‌شده باشد تا از تابش‌های کیهانی در مدار مقاوم باشد و همچنین نیاز به ساختارهای گسترده و انعطاف‌پذیر داشته باشد تا بتواند در برابر برخوردهای با سرعت بالا مقاومت کند. توریشف همچنین افزود که صنعت هوافضا در تلاش است تا در پنج سال آینده نتایج ملموسی در محاسبات مداری ارائه دهد و شبکه‌ای از ماهواره‌های تجاری قابل اعتماد برای پردازش داده‌های مداری ممکن است در هفت تا ده سال آینده به بهره‌برداری برسد.
بیشتر بخوانید: Volkswagen و Gotion سرمایه‌گذاری ۳.۶۶ میلیارد دلاری در اروپا و شمال آفریقا را برنامه‌ریزی کردند · دادگاه توکیو حق مالکیت صدای انسان را در پرونده کلونینگ هوش مصنوعی تأیید کرد
