ترکیه به زودی نخستین فضاپیما را به مدار ماه ارسال خواهد کرد. این مأموریت نه تنها به بررسی سطح ماه خواهد پرداخت بلکه به منظور سنجش قابلیت‌های فناوری‌های ماهواره‌ای در فضایی عمیق طراحی شده است.
جزئیات مأموریت
مدیر پروژه این مأموریت اعلام کرده است که فضاپیما در نیمه دوم سال ۲۰۲۷ به فضا پرتاب خواهد شد. این فضاپیما پس از یک سفر دو ماهه به مدار قطبی دایره‌ای در ارتفاع حدود ۱۰۰ کیلومتری از سطح ماه وارد خواهد شد و انتظار می‌رود که حداقل به مدت سه ماه در این مدار فعال باشد. این دوره ممکن است بسته به عملکرد فضاپیما به ۱.۵ سال افزایش یابد.
بیشتر بخوانید: فرانس تلویزیونز برنامه همکاری با شرکت اسرائیلی را لغو کرد
برک یالی‌اوغلو، مدیر پروژه مأموریت از موسسه تحقیقات فناوری‌های فضایی ترکیه (توبیتاک اوزای)، اظهار داشت: «ما تصاویر مهمی از سطح ماه به‌دست خواهیم آورد و با دوربین‌های با وضوح بالا داده‌های علمی جمع‌آوری خواهیم کرد.»
چالش‌های فنی و فناوری‌های جدید
این مأموریت، اولین مرحله از برنامه تحقیقاتی ماه ترکیه است که یکی از ۱۰ هدف استراتژیک برنامه ملی فضایی این کشور محسوب می‌شود. هدف کلی این برنامه ارتقای قابلیت‌های فضایی ترکیه فراتر از مدار زمین و آماده‌سازی فناوری و تجربه لازم برای مأموریت‌های آینده به ماه می‌باشد.
فضاپیمای مذکور با وزنی معادل ۳.۵ تن و با بیش از ۸۰ درصد محتوای داخلی طراحی و ساخته شده است. تولید، مونتاژ و ادغام آن در سپتامبر تکمیل شده و اکنون وارد مرحله آزمایش‌های محیطی در سطح سیستم شده است.
این فضاپیما از پلتفرم TstarD-۱۰۰ که به‌طور خاص برای مأموریت‌های فضایی عمیق توسط توبیتاک اوزای توسعه یافته استفاده می‌کند. از میان ۶۵ قطعه حیاتی مأموریت، ۵۶ قطعه با استفاده از امکانات داخلی تولید شده‌اند و چندین سیستم بر اساس فناوری‌هایی که قبلاً برای برنامه‌های IMECE و TURKSAT ۶A ترکیه توسعه یافته است، ساخته شده‌اند.
یالی‌اوغلو افزود: «برای اولین بار، ما به مدار یک جرم آسمانی غیر از زمین وارد خواهیم شد و در آنجا عملیات انجام خواهیم داد.»
نقش فناوری ناوبری خودکار
یکی از چالش‌های بزرگ این مأموریت، ناوبری خودکار است. فضاپیماهایی که به دور ماه می‌چرخند نمی‌توانند به GPS مانند وسایل نقلیه روی زمین تکیه کنند. به همین دلیل، ترکیه در حال توسعه یک سیستم ناوبری مبتنی بر تصویر است که ویژگی‌های قابل شناسایی بر روی سطح ماه، از جمله دهانه‌ها را برای تعیین موقعیت و جهت فضاپیما استفاده خواهد کرد.
فضاپیمای ترکیه همچنین چهار بار علمی را به همراه خواهد داشت که دو تا از آن‌ها به‌طور داخلی و دو دیگر از طریق همکاری‌های بین‌المللی با محققان سوئدی و چینی توسعه یافته‌اند. این ابزارها به مطالعه تعامل بین باد خورشیدی و سطح ماه، محیط مغناطیسی محلی ماه و فرآیندهای مرتبط با تشکیل آب خواهند پرداخت.
مأموریت اول به‌طور خاص برای فرود نرم طراحی نشده است. پس از اتمام عملیات علمی برنامه‌ریزی‌شده در مدار ماه، فضاپیما به‌طور عمدی به سمت سطح ماه با استفاده از سیستم پیشرانه‌اش ارسال خواهد شد که این به عنوان فرود سخت در پایان مأموریت اول توصیف می‌شود.
به‌منظور اجرای کلیدی، از یک سیستم پیشرانه هیبریدی که به‌طور داخلی با شرکت دلتا وی توسعه یافته است، استفاده خواهد شد. مأموریت دوم ترکیه در برنامه‌ریزی برای ساخت بر اساس تجربه مأموریت اول و تلاش برای فرود کنترل شده بر روی ماه خواهد بود.
بیشتر بخوانید: مات اندرسون: رقابت فضایی غیرنظامی بین آمریکا و چین به‌طور فزاینده‌ای نزدیک‌تر می‌شود
