پژوهشگران بررسی جمجمه‌های ۴۶ نفر از افرادی که در کنار فرمانروایان دودمان نخست مصر دفن شده بودند، شواهدی از آسیب‌هایی یافته‌اند که به احتمال زیاد در زمان مرگ ایجاد شده‌اند. این پژوهش به رهبری روزلین کمپبل، پژوهشگر دانشگاه پردو در آمریکا، انجام شده و نتایج آن در نشریه «مرزهای باستان‌شناسی محیطی» منتشر شده است.
جزئیات گورستان سلطنتی ام‌القعاب
گورستان سلطنتی ام‌القعاب، که در نزدیکی شهر باستانی ابیدوس واقع شده است، آرامگاه‌ها و محوطه‌های تدفین فرمانروایان دودمان نخست مصر را در خود جای داده و قدمت آن به حدود ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد می‌رسد. در این محل، علاوه بر اعضای خانواده سلطنتی، صدها گور کوچک‌تر نیز وجود دارد که به افراد مرتبط با دربار تعلق دارند. این افراد شامل زنان درباری، مُهرداران، بازرسان و صنعتگران می‌شوند.
بیشتر بخوانید: شورای روابط آمریکایی-اسلامی خواستار آزادی نوجوان آمریکایی در اسارت اسرائیل شد
کمپبل در این پژوهش به بررسی آسیب‌های جمجمه‌های دفن‌شده در گورهای پیرامونی آرامگاه‌های شاه جر، شاه جت و ملکه مرنیث پرداخته است. در این بررسی، او نشانه‌هایی از آسیب‌های احتمالا مرگبار، از جمله شکستگی‌ها، را در ۱۸ جمجمه شناسایی کرد.
نظریه قربانی کردن انسان
این گورها در دهه ۱۹۲۰ میلادی به دست فلیندرز پتری، مصرشناس انگلیسی، کاوش شدند. پتری معتقد بود افرادی که در این گورها دفن شده‌اند، قربانی شده‌اند تا بعد از مرگ در خدمت فرمانروای خود باقی بمانند. با این حال، مشکلی در این نظریه وجود دارد؛ پتری هیچ نشانه‌ای از جراحت در بقایای انسانی پیدا نکرده بود. او احتمال می‌داد این افراد زنده‌به‌گور شده باشند، در حالی که پژوهشگران بعدی مطرح کردند که شاید آن‌ها به مرگ طبیعی مرده و پس از مرگ فرمانروا، بقایایشان برای خاکسپاری دوباره به ابیدوس منتقل شده باشد.
کمپبل در این تحقیق به آسیب‌هایی که ممکن است در زمان مرگ ایجاد شده باشد، توجه کرده و تأکید کرد که احتمال دارد این آسیب‌ها ناشی از ضربه‌های ناشی از اشیای پهن و مسطح بوده باشند. او با این حال خاطرنشان کرد که نمی‌توان درباره همه افراد دفن‌شده به نتیجه‌ای یکسان رسید و این احتمال وجود دارد که تنها برخی از خدمتگزاران قربانی شده باشند.
سلیمه اکرام، استاد دانشگاه آمریکایی قاهره، نیز به اهمیت این پژوهش در استفاده از روش‌های دقیق و امروزی برای بررسی بقایا اشاره کرد و افزود که این سنت عمر کوتاهی داشت و بعدها تندیس‌ها جای انسان‌ها را گرفتند. داون مک‌کورمک، مصرشناس دانشگاه سمفورد در آلاباما، نیز بیان کرد که نمونه‌های مشابه قربانی کردن انسان در فرهنگ‌ها و دوره‌های تاریخی مختلف دیده شده و ممکن است همه افرادی که در این محوطه دفن شده‌اند، با چنین سرنوشتی موافق نبوده باشند.
بیشتر بخوانید: نیروهای اسرائیلی یادبود دانشگاه بیرزیت را تخریب کردند و ۱۰ فلسطینی را در کرانه باختری بازداشت کردند · کشف رنگی‌ترین مقبره مصر باستان: رازهای ۴۴۰۰ ساله فاش شد
