دولت استرالیا به تازگی از اصلاحات "جهانساز"ی خبر داده که به کاربران اجازه میدهد تا از الگوریتمهای شبکههای اجتماعی خارج شوند. این تحول تحت عنوان "خوراک من، روش من" معرفی شده و به نظر میرسد که قرار است تجربه استفاده از شبکههای اجتماعی را دگرگون کند.
نگاهی به گذشته؛ دورانی بدون تبلیغات
در حالی که این اصلاحات در حال شکلگیری است، من تصمیم گرفتم برای ۲۴ ساعت الگوریتم را خاموش کنم و به گذشتهای دور بروم؛ به سال ۲۰۱۲، زمانی که اینترنت هنوز بهطور کامل به تبلیغات آلوده نشده بود. با خاموش کردن الگوریتم، انتظار داشتم که به یک تجربه جدید و متفاوت دست پیدا کنم، و با کمال تعجب، یک ویدیو از یک زن که بهطور تصادفی سطل ماهیاژدها را در قطار چین میریزد، به من نمایش داده شد. این ویدیو نه تنها من را شگفتزده کرد، بلکه به من یادآوری کرد که چقدر فضای شبکههای اجتماعی میتواند سرگرمکننده و غیرقابل پیشبینی باشد.
عواقب غیرفعال کردن الگوریتم
در زندگی روزمرهام، الگوریتمها به من کمک میکردند تا محتوای مورد علاقهام را به راحتی پیدا کنم. اما حالا با غیرفعال کردن آنها، به این فکر فرو رفتم که آیا واقعاً این تغییر، به من کمک کرد تا به نوعی از خلاقیت و تفکر آزاد دست پیدا کنم؟ یا آیا این فقط یک توهم است که به من احساس آزادی میدهد؟
با وجود اینکه ویدیوهای بیشتری از واقعیتهای غیرمعمول مشاهده کردم، به نظر میرسید که این تجربه به مراتب سرگرمکنندهتر از روزمرگیهای الگوریتمی است که همیشه با آنها مواجه بودم. آیا این نشاندهندهٔ بازگشت به دوران طلایی شبکههای اجتماعی است یا اینکه واقعیت جدیدی در حال شکلگیری است که ما باید با آن سازگار شویم؟ سوالاتی که بیشک در روزهای آینده ذهن بسیاری از ما را مشغول خواهد کرد.
