در پی اتمام دوران گذار پسابرجکست، سوئد به طور غیرمنتظرهای، شمار بیشتری از شهروندان بریتانیایی را به نسبت هر کشور دیگری در اتحادیه اروپا به ترک خاک خود فراخوانده است. این اقدام با انتقادهای زیادی از سوی فعالان حقوق بشر و مدافعان مهاجران روبهرو شده و به نظر میرسد که سوئد در این زمینه سیاستهای سختگیرانهتری را اتخاذ کرده است.
داستان چارلز؛ از زندگی به اخراج
چارلز، یک مدیر سابق کسبوکار از کمبریج، که نمیخواست نام کاملش فاش شود، در سال ۲۰۱۷ به سوئد مهاجرت کرد تا در کنار همسر سوئدیاش، لیلی، زندگی کند. او پس از برگزیت و قبل از مهلت ۲۰۲۱ برای اقامت، درخواست خود را به اداره مهاجرت سوئد ارسال کرد. اما این درخواست به طرز غیرمنتظرهای با رد مواجه شد.
چارلز، که فقط با لباسهایی که به تن داشت به این کشور آمده بود، ساعات بعد به یک مرکز بازداشت نزدیک فرودگاه استکهلم منتقل شد تا منتظر اخراج خود باشد. این وضعیت نه تنها زندگی او و همسرش را تحت تأثیر قرار داده، بلکه سؤالهای زیادی دربارهٔ سیاستهای مهاجرتی سوئد و نحوهٔ برخورد با افرادی که حتی در شرایط آسیبپذیر نیز هستند، به وجود آورده است.
انتقاد از سیاستهای سختگیرانه
این اقدام سوئد به ویژه در شرایطی که بسیاری از بریتانیاییها به دنبال ایجاد زندگی جدیدی در کشورهای اروپایی هستند، به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است. فعالان حقوق بشر میگویند این نوع سیاستها نه تنها بیرحمانه هستند، بلکه نشانهای از عدم همبستگی با افرادی است که ممکن است در شرایط اقتصادی یا اجتماعی دشواری قرار داشته باشند.
سوئد که به عنوان یکی از کشورها با سیاستهای مهاجرتی باز و انسانی شناخته میشود، اکنون با چالشهای جدی در این زمینه مواجه است. آیا این کشور واقعاً میخواهد چهرهٔ خود را به عنوان یک پناهگاه امن برای مهاجران حفظ کند؟ یا اینکه به دلیل فشارهای سیاسی و اقتصادی، مجبور به اتخاذ چنین سیاستهایی شده است؟ این سؤالها همچنان بیپاسخ ماندهاند.
