در یک بعدازظهر گرم تابستانی در ۱۵ اوت ۲۰۲۱، طالبان وارد کابل شد و زندگی میلیونها نفر را دگرگون کرد. شالله، دختر ۱۶ سالهای که در آن روز به تماشای اخبار نشسته بود، با چشمانی پر از اشک به سمت باغ دوید تا به مادرش بگوید افغانستان سقوط کرده است. این آغاز یک دوران تاریک برای او و خانوادهاش بود.
بازگشت به افغانستان و چالشهای جدید
فاطیما، خواهر کوچکتر او که تنها ۱۱ سال داشت، در خانهی خالهاش بود و وقتی این خبر را شنید، هنوز نمیدانست که این تغییر چه معنایی دارد. احساسات او از این رویداد چندان روشن نبود، اما برای شالله و ماهی، خواهر بزرگتر که ۲۲ ساله بود، آگاهی از پیامدهای این تغییر به شدت قابل لمس بود. ماهی به یاد میآورد که چگونه دستانش در حین کار به خاطر خواندن اخبار در حال لرزیدن بود.
در سال گذشته، صدها هزار زن و دختر افغان از ایران و پاکستان به افغانستان بازگشتند. این بازگشت نه تنها به معنای بازگشت به خانه، بلکه به معنای مواجهه با زندگی در سایه محدودیتها و ممنوعیتهای جدید بود. زندگی در زیر حکومت طالبان، زنان و دختران را با چالشهایی جدی مواجه کرده است.
تحصیلات و آیندهای نامشخص
شالله، فاطیما و ماهی به عنوان نمادهایی از نسل جدید زنان افغان، در وضعیت دشواری قرار دارند. آنها به یاد میآورند که در گذشته چقدر برای تحصیلات و آینده خود تلاش کرده بودند، اما اکنون با ممنوعیتهای شدید روبرو هستند. این خواهران بر این باورند که «یک روز طالبان به زنان نیاز خواهد داشت که تحصیل کرده باشند»، اما این فکر به تنهایی نمیتواند جبرانکنندهٔ واقعیت تلخی باشد که اکنون با آن روبرو هستند.
زندگی در افغانستان امروز، برای زنانی که به دنبال آزادی و تحصیل هستند، به یک چالش بزرگ تبدیل شده است. آنها به امید روزی بهتر و آیندهای روشنتر، همچنان به مبارزه ادامه میدهند، حتی در شرایطی که هر روز سایهٔ طالبان بر زندگیشان سنگینی میکند.
