دانیل لوی، رئیس پروژه ایالات متحده/خاورمیانه، به تحلیل وضعیت سیاسی اسرائیل در آستانه انتخابات ۲۷ اکتبر پرداخته است. این انتخابات به عنوان یکی از مهمترین انتخابات تاریخ اسرائیل توصیف شده و در آستانه آن، تنشها و بحرانهای سیاسی به اوج خود رسیده است.
اجماع حول افراطگرایی
لوی به این نکته اشاره میکند که در حالی که به نظر میرسد احزاب مختلف سیاسی اسرائیل اختلافات عمیقی دارند، در واقع گزینههای موجود در انتخابات نشاندهنده یک اجماع دائمی در مورد اشغال و جنگ هستند. به جای تقسیمبندیهای سنتی چپ و راست، نقشه سیاسی اسرائیل بیشتر از یک خط شکاف مرکزی تشکیل شده است.
بیشتر بخوانید: محمدعلی مهتدی و بحران هویت ملی در سوریه
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، و همپیمانان سیاسیاش از احزاب راستگرای افراطی، به خصوص احزاب تحت رهبری ایتمار بنگویر و بزالل اسموتریچ، به عنوان نمایندگان اصلی این خط شکاف شناسایی میشوند. نتانیاهو در حال حاضر به دلیل چندین مورد فساد تحت محاکمه قرار دارد و به عنوان فردی که منافع شخصی را بر منافع ملی ترجیح میدهد، معرفی میشود.
وضعیت مخالفان
در جناح مخالف، گادی آیزنکوت، رئیس پیشین ستاد کل ارتش اسرائیل، با حزب یشار (به معنای راست یا صادق) به عنوان بزرگترین حزب در نظرسنجیها شناخته میشود. دیگر احزاب مخالف شامل حزب یاشاد به رهبری نفتالی بنت و یائیر لاپید، حزب دموکراتها به رهبری یائیر گولان و حزب اسرائیل بیتنوی آویگدور لیبرمن هستند.
این احزاب علیرغم توافق بر سر همکاری، در انتخاب نامزد نخستوزیری به توافق نرسیدهاند و هیچ یک از آنها برنامهای برای پایان دادن به شهرکسازی یا خروج از سرزمینهای اشغالی ندارند. آنها به جای این مسائل، بر روی سوالات نظاموظیفه و بررسی نواقص مربوط به حوادث ۷ اکتبر تمرکز کردهاند.
لوی تأکید میکند که اجماع حول افراطگرایی در سیاست اسرائیل، موجب شده است که گزینههای ارائه شده توسط مخالفان نیز به نوعی ادامهدهنده سیاستهای سختگیرانه نتانیاهو و همپیمانانش باشد. این در حالی است که انتقاد جدی از نقش نظامی اسرائیل در مناطق مختلف وجود ندارد و هر دو جناح در بسیاری از موضوعات مشابه عمل میکنند.
بیشتر بخوانید: سفیر پیشین ایران در لبنان: شهید سیدحسن نصرالله نسلی مؤمن به مقاومت تربیت کرد · تحلیل تأثیرات احتمالی مداخله خارجی بر انتخابات آمریکا در نوامبر
