فستیوال ونیز، یکی از بزرگترین رویدادهای هنری و فرهنگی جهان، امسال با نمایشهای واقعیت افزوده و آثار جدید رسانهای سر و صدای زیادی به پا کرد. بازدیدکنندگان این فستیوال با ورود به نمایشگاه، با یک جعبه فلزی روبرو میشوند که در آن یک لنز و دو بلندگو قرار دارد. با نگاه کردن به داخل این جعبه، تصویری از خود را از ارتفاعی حدود ۲۰ فوت مشاهده میکنند.
تجربهای فراتر از واقعیت
چشماندازهای اطراف، همچون مهمانان دیگر و حتی چند کبوتر بر زمین، به راحتی توجه بازدیدکنندگان را جلب میکند. اما هنگامی که یکی از این مهمانان در کنار شما ایستاده و بیش از حد منتظر میماند، حس کنجکاوی به اوج خود میرسد. در این لحظه، تجربه به یک کابوس لینچی تبدیل میشود.
شخصی با کت آبی و لهجهای سنگین فرانسوی به شما نزدیک میشود و داستانی را روایت میکند که در هیچ جمعی پذیرفته نمیشود. او به شما میگوید که حتماً زمان زیادی برای ایستادن و تماشا کردن در این جعبه دارید. "چرا مردم اینقدر به این جعبه نگاه میکنند؟" او میپرسد. "آنها چه چیزی میخواهند ببینند؟ این واقعیت نیست!"
آیندهٔ واقعیت افزوده
این تجربه، تنها یکی از صدها اثر نمایشگاه است که به تاثیرات تغییرات اقلیمی و مسائل اجتماعی میپردازد. فستیوال ونیز با آثار خود، از تجربیات سطحی تا عمیق، نشان میدهد که چگونه فناوری میتواند دنیای ما را تغییر دهد و باعث ایجاد پرسشهای جدید شود.
در پایان، فستیوال ونیز با حفظ نمایشها و آثار، به پایان میرسد اما این تجربیات در ذهن بازدیدکنندگان باقی خواهد ماند. واقعیت افزوده، حالا دیگر تنها یک ابزار تفریحی نیست، بلکه به ابزاری برای تفکر و تأمل دربارهٔ دنیای اطراف تبدیل شده است.
